Sinds afgelopen week hebben we een onderwerp voor het project DST. We willen graag littekens als onderwerp nemen. Vaak ligt hier nog een taboe op, mensen durfen niet te vragen of mensen voelen zich heel onzeker door een litteken. Deze week heb ik een eerste opzet gemaakt van ons idee en van onze doelstelling. Dit was nog lastig omdat je met verhalen over littekens veel kanten op kan. Een vraag die we ons hebben gesteld is of we hulp en tips willen geven of puur alleen verhalen willen vertellen. Hulp bieden is lastig voor ons, daar zijn we niet voor opgeleid en dat is niet wat we willen bereiken. Het zal meer neer gaan komen op puur verhalen vertellen en reageren op elkaar. Op die manier worden littekens bespreekbaar.
Deze week kwam er een vraag naar boven die maar niet meer uit ons hoofd wilde. Namelijk: wat hebben littekens met cultuur te maken? We konden hier wel het één en ander op verzinnen, maar niet genoeg om verder te gaan met het project over littekens. We hebben het thema verandert: Tatoeages! Dit ligt nog redelijk in de buurt van littekens, maar is wel cultuurgebonden. Met dit onderwerp denken we dan ook een goed thema te hebben voor ons DST-project.
Vandaag heb ik zitten bedenken hoe we ons project vorm moeten gaan geven. Nu, daar ben ik nog niet geheel uit. In tegendeel, ik krijg steeds meer ideeën van wat goed zou passen bij ons project. Wel ben ik vandaag tot de conclusie gekomen dat een redactie voor de verhalen best belangrijk is. Vandaag zag ik namelijk de website http://www.care-taker.nl/. Simpel, overzichtelijk en helder opgezet. En ik was meteen geboeid door de verhalen die erop staan. Herinneringen van mensen, maar zo mooi geschreven. Het bleef me maar boeien. Duidelijk was dat het verhaal niet door de verteller, maar door een auteur is geschreven. Echt prachtig, bijna alsof je een roman aan het lezen bent.
Nu hoeft het niet zo te zijn dat altijd alle DST-projecten op deze manier geredigeerd moeten worden. Dat is uiteraard mede afhankelijk van wat je wilt bereiken en wat het onderwerp van je verhaal is. Toch ben ik zo gegrepen door deze site dat mijn voorkeur uitgaat naar verhalen geschreven door schrijvers. Daarmee houd je je lezer vast. En dat is toch wat je uiteindelijk wilt (of wat ik zou willen): zo lang mogelijk je bezoekers boeien en vermaken, wat weer positieve promotie oplevert en uiteindelijk meer bezoekers op je site genereert.
Na de kerstdagen en oud- en nieuw zijn we deze week weer begonnen met ons project over tatoeages. Volgende week gaan we interview met iemand die tatoeages heeft. Meteen gaan we foto’s maken om een mooi voorbeeld te maken voor ons project. Na ons bezoek aan Waag Society ben ik vooral erg bewust geworden van het feit dat we vanuit de verteller moeten denken en ook vanuit de lezer. Omdat ons project nog niet zo heel ver was kunnen we goed vanuit deze gedachte te werk gaan.
Deze week heb ik gekeken naar wie onze doelgroep precies is en hoe we daarmee om willen gaan. Maar ook heb ik gekeken naar wat we precies willen bereiken met ons project. Dat heeft zeker veel duidelijkheid gecreeerd en daardoor kunnen we weer wat stappen nemen.
Het gaat goed met ons project. Afgelopen donderdag hebben we twee mensen geïnterviewd en foto’s gemaakt. Dit kunnen we goed gebruiken als voorbeeld tijdens de presentatie. Tevens zijn alle stukken voor het plan in principe af. We weten goed wie we willen bereiken en op welke manier. Wat we willen bereiken en waarom we dat graag willen. Ik denk dat dit project aardig geslaagd is en best tot uitvoer kan worden gebracht bijvoorbeeld bij ImagineIC. Zeker omdat het multicultureel ingezet kan worden. De laatste week dat we werken aan dit project en er zullen nog wel wat puntjes op de i moeten worden gezet.
De laatste loodjes..! Het plan is klaar en nu zijn we nog bezig met de presentatie. We hebben een leuk voorbeeld gemaakt van de site van Show me your ID met de eerste interviews erop.
Het in elkaar zetten van het project daar was ik verantwoordelijk voor en dat heeft me aardig wat hoofdbrekens gekost. De Reinwardt werkt op een andere manier dan het MIM en daardoor moest ik even zoeken naar hoe het plan in elkaar moest steken. Ik denk dat ons plan erg uitgebreid is, alles staat beschreven. Je zou er zo mee aan de slag kunnen en volgens mij zou het ook echt wel goed kunnen lopen. Een beetje financien om de website te bouwen is het enige wat je nodig hebt.
Ik vond het een leuk project om te doen. En wie weet wat er nog uit gaat komen.
Littekens op mijn huid
Sinds afgelopen week hebben we een onderwerp voor het project DST. We willen graag littekens als onderwerp nemen. Vaak ligt hier nog een taboe op, mensen durfen niet te vragen of mensen voelen zich heel onzeker door een litteken. Deze week heb ik een eerste opzet gemaakt van ons idee en van onze doelstelling. Dit was nog lastig omdat je met verhalen over littekens veel kanten op kan. Een vraag die we ons hebben gesteld is of we hulp en tips willen geven of puur alleen verhalen willen vertellen. Hulp bieden is lastig voor ons, daar zijn we niet voor opgeleid en dat is niet wat we willen bereiken. Het zal meer neer gaan komen op puur verhalen vertellen en reageren op elkaar. Op die manier worden littekens bespreekbaar.
Deze week kwam er een vraag naar boven die maar niet meer uit ons hoofd wilde. Namelijk: wat hebben littekens met cultuur te maken? We konden hier wel het één en ander op verzinnen, maar niet genoeg om verder te gaan met het project over littekens. We hebben het thema verandert: Tatoeages! Dit ligt nog redelijk in de buurt van littekens, maar is wel cultuurgebonden. Met dit onderwerp denken we dan ook een goed thema te hebben voor ons DST-project.
Vandaag heb ik zitten bedenken hoe we ons project vorm moeten gaan geven. Nu, daar ben ik nog niet geheel uit. In tegendeel, ik krijg steeds meer ideeën van wat goed zou passen bij ons project. Wel ben ik vandaag tot de conclusie gekomen dat een redactie voor de verhalen best belangrijk is. Vandaag zag ik namelijk de website http://www.care-taker.nl/. Simpel, overzichtelijk en helder opgezet. En ik was meteen geboeid door de verhalen die erop staan. Herinneringen van mensen, maar zo mooi geschreven. Het bleef me maar boeien. Duidelijk was dat het verhaal niet door de verteller, maar door een auteur is geschreven. Echt prachtig, bijna alsof je een roman aan het lezen bent.
Nu hoeft het niet zo te zijn dat altijd alle DST-projecten op deze manier geredigeerd moeten worden. Dat is uiteraard mede afhankelijk van wat je wilt bereiken en wat het onderwerp van je verhaal is. Toch ben ik zo gegrepen door deze site dat mijn voorkeur uitgaat naar verhalen geschreven door schrijvers. Daarmee houd je je lezer vast. En dat is toch wat je uiteindelijk wilt (of wat ik zou willen): zo lang mogelijk je bezoekers boeien en vermaken, wat weer positieve promotie oplevert en uiteindelijk meer bezoekers op je site genereert.
Na de kerstdagen en oud- en nieuw zijn we deze week weer begonnen met ons project over tatoeages. Volgende week gaan we interview met iemand die tatoeages heeft. Meteen gaan we foto’s maken om een mooi voorbeeld te maken voor ons project. Na ons bezoek aan Waag Society ben ik vooral erg bewust geworden van het feit dat we vanuit de verteller moeten denken en ook vanuit de lezer. Omdat ons project nog niet zo heel ver was kunnen we goed vanuit deze gedachte te werk gaan.
Deze week heb ik gekeken naar wie onze doelgroep precies is en hoe we daarmee om willen gaan. Maar ook heb ik gekeken naar wat we precies willen bereiken met ons project. Dat heeft zeker veel duidelijkheid gecreeerd en daardoor kunnen we weer wat stappen nemen.
Het gaat goed met ons project. Afgelopen donderdag hebben we twee mensen geïnterviewd en foto’s gemaakt. Dit kunnen we goed gebruiken als voorbeeld tijdens de presentatie. Tevens zijn alle stukken voor het plan in principe af. We weten goed wie we willen bereiken en op welke manier. Wat we willen bereiken en waarom we dat graag willen. Ik denk dat dit project aardig geslaagd is en best tot uitvoer kan worden gebracht bijvoorbeeld bij ImagineIC. Zeker omdat het multicultureel ingezet kan worden. De laatste week dat we werken aan dit project en er zullen nog wel wat puntjes op de i moeten worden gezet.
De laatste loodjes..! Het plan is klaar en nu zijn we nog bezig met de presentatie. We hebben een leuk voorbeeld gemaakt van de site van Show me your ID met de eerste interviews erop.
Het in elkaar zetten van het project daar was ik verantwoordelijk voor en dat heeft me aardig wat hoofdbrekens gekost. De Reinwardt werkt op een andere manier dan het MIM en daardoor moest ik even zoeken naar hoe het plan in elkaar moest steken. Ik denk dat ons plan erg uitgebreid is, alles staat beschreven. Je zou er zo mee aan de slag kunnen en volgens mij zou het ook echt wel goed kunnen lopen. Een beetje financien om de website te bouwen is het enige wat je nodig hebt.
Ik vond het een leuk project om te doen. En wie weet wat er nog uit gaat komen.