Wat een bijzonder project. Ik vind het moeilijk om een goede reactie te geven, maar het is erg interessant om te zien/horen. Voor mijn gevoel worden littekens uit het ‘akelige’ hoekje gehaald, en misschien wel meer gewaardeerd, als echt stukje van jezelf, en hoe jij die persoon geworden bent die je nu bent. Misschien draaf ik door.

Interessant om te lezen dat men aan mensen/verhalen komt door op (buurt)festivals actief te zijn. Eigenlijk is dat wel een goede vondst, en ik denk dat sommige mensen misschien sneller zullen reageren, dan wanneer er bijvoorbeeld een oproep in de krant o.i.d. is.
Toch vraag ik me wel af hoe het zit met privacy, omdat je je vrij letterlijk bloot geeft, en in hoeverre zal de verteller (de persoon met het litteken) iemand op een festival vertrouwen, dat het niet in de verkeerde handen terecht komt?

Bedankt voor het delen.