Vandaag kwam Mila Ernst van het Amsterdams Historisch Museum (AHM) wat vertellen over communities en het project “het Geheugen van Oost“. Gister heb ik hier mijn mening over gegeven. Het project is in 2004 vanuit het AHM opgezet naar aanleiding van een expositie over Oost. Het project liep zodanig goed dat men ervoor gekozen heeft het Geheugen van Oost door te laten lopen. Sinds 2004 is er niet veel aan de website veranderd, wat mij inderdaad al was opgevallen.
Het Geheugen van Oost doet dienst als een community. Wat is een community dan eigenlijk? Na een rondje langs de studenten kwamen daar de volgende termen uit: een wereld op zich, info en kennisdeling, iedereen is auteur, massaal, sociale verbondenheid, gedeelde interesse, platform en gelijkwaardigheid. Als dit wordt teruggelinkt naar het Geheugen van Oost valt op dat veel termen van toepassing zijn. Op een paar na, waarvan de opvallendste: iedereen is auteur. Binnen het project is namelijk geen mogelijkheid om direct zelf verhalen toe te voegen. Voordelen daarvan:
- alleen verhalen die interessant genoeg zijn worden gepubliceerd
- schrijffouten worden eruit gehaald
- goede controle over het project
Nadelen:
- hogere drempel om verhaal te schrijven
- niet de buurtbewoners, maar de redactie bepaald inhoud
Naar mijn mening is het goed dat er een redactie achter zit om zo een bepaald niveau te blijven handhaven. Maar het zou goed zijn als er ook een gedeelte is waar geen redactie overheen gaat. Een soort van hyves-gebeuren waar mensen een profiel aan maken waar favoriete verhalen, filmpjes, eigen verhalen etc. op terug te vinden zijn. Op die manier kunnen mensen makkelijk op elkaar reageren of contact zoeken. Onder aan een verhaal een doorlinkmogelijkheid geven naar het profiel van de schrijver/verteller geeft ook weer tal van mogelijkheden. Er zijn dan twee mogelijkheden: heel diep op verhalen ingaan (dmv geredigeerde verhalen) of alleen even gluren bij de buren (profielen).
Naast deze aanvulling op de bestaande website is het denk ik heel belangrijk je publiek fysiek te blijven benaderen. Samenwerking zoeken met scholen, deelraden, winkels in de buurt geeft mogelijkheden om mensen naar de site te trekken. Goede (maar geen opdringerige) reclame maken. Laten zien dat je bestaat. Kleine initiatieven die nu al gedaan worden moeten blijven bestaan zoals: de stoel op de braderie, wandelingen door de buurt etc. En als laatste moet echt de lay-out van de site aangepast worden. Zorg dat er meer interactieve mogelijkheden zijn en filmpjes gemaakt door bewoners, leerlingen etc.
Filed under: digital storytelling, gastcollege | getagged: Amsterdams Historisch Museum, het geheugen van oost, Mila Ernst
Ik ben het met je eens dat ze aan hun lay-out moeten werken, het ziet er niet meer uit. Nu lijkt het net of de website niet meer wordt gebruikt. Komt zeker niet ten goede van de site lijkt me.