Het geheugen van Oost

Vandaag heb ik op rondgesnuffeld op de website Het geheugen van Oost. Ik had er al zo vaak over gehoord en ik woon zelf in oost, dus het werd wel eens tijd dat ik zelf ging kijken. Het geheugen van Oost omschrijft zichzelf als volgt: een website waar gewone, alledaagse herinneringen en verhalen van buurtbewoners worden verzameld en verteld door gemotiveerde vrijwilligers. Aan de hand van deze persoonlijke verhalen en foto’s wordt Amsterdam Oost van vroeger tot nu levendig in beeld gebracht.

Er zijn een paar dingen die mij opvielen aan de website:

• de site bevat vooral verhalen van blanken ondanks dat men streeft naar de sociale integratie en maatschappelijke participatie van diverse doelgroepen
• de site wordt door vrijwilligers aangevuld met nieuwe verhalen
• vooral verhalen van vroeger zijn terug te vinden, waardoor het lijkt alsof de site op ouderen gericht is
• er kanvia de site gereageerd worden op verhalen, maar het is niet mogelijk direct een eigen verhaal toe te voegen

Als bewoner van Oost voelde ik mij niet aangetrokken door de website, maar misschien heeft dat te maken met mijn leeftijd. Ik vind het even leuk om een aantal verhalen te lezen, maar al gauw ging het mij vervelen.

Het geheugen van Oost werkt ook samen met mensen die moeite hebben om weer deel te nemen aan de maatschappij. Ik denk dat een project als deze daar zeker van nut kan zijn, net als voor bijvoorbeeld ouderen.

De website zelf vind ik vrij kaal en onoverzichtelijk. Ik krijg niet het idee dat er nog meer gebeurt naast deze website. Het blijft allemaal erg plat. Geen echte verdieping. Een gedeelte voor jongeren en studenten toevoegen zou denk ik al veel schelen. Dan gaat de buurt echt leven. Nu vind ik het te veel gericht op het verleden.